· 

Rouw, wat is dat nou?

Sinds ik voor mezelf duidelijk heb gekozen voor mijn doelgroep merk ik dat vele mensen bij verliessituaties of rouw voornamelijk denken aan overlijden. 

Ik schrijf deze blog juist omdat rouw door een verliessituatie door zoveel meer kan komen dan alleen een overlijden. 

 

Kinderen en jongeren kunnen rouwen doordat ze gaan verhuizen, ze missen hun oude omgeving, klasgenootjes e.d. maar ook het vertrek van een vriendje, oppas, leerkracht of ander belangrijk persoon uit hun dagelijks leven kan rouwproces veroorzaken. 

 

Daarnaast krijgen 30.000 kinderen per jaar te maken met het feit dat hun ouders gaan scheiden of dat samengestelde gezinnen toch uiteen vallen. Voor veel kinderen en jongeren is dit een lastige manier van rouwen, ze missen de oude situatie en moeten ook gelijk wennen aan een nieuwe situatie, het kan zijn dat ze moeten verhuizen, ineens een kamer met een broertje of zusje moeten delen en dus hun eigen plekje om tot rust te komen missen. 

 

Jongere kinderen kunnen rouwen om het verlies van een knuffel. Voor sommige kinderen betekend de knuffel heel veel meer dan alleen een knuffel om mee te knuffelen, het geeft een oa. een gevoel van veiligheid, warmte en niet alleen zijn. 

 

Ook sprak ik een moeder van een meisje die de diagnose autisme kreeg, ook zij ervoer bij haar kind een rouwproces; ze moest afscheid nemen van het feit dat ze nooit ‘normaal’ zou zijn.. 

 

Veranderingen kunnen dus ook voor een rouwproces zorgen. Naast dat je als ouder of verzorger al druk bent om je jezelf aan een verandering te laten wennen en afscheid neemt van de oude situatie is het voor kinderen net zo. Daar waar kinderen soms hun eigen verdriet, vragen of verlangen opzij zetten om hun ouder te helpen (parentificatie). Daarom is het als ouder belangrijk om hier alert op te zijn, en proberen te voorkomen zodat het kind de ruimte en kans krijgt om aan zijn rouw toe te komen. 

 

Het rouwproces bij kinderen ziet er bij ieder kind anders uit zoals ook voor iedere volwassene het rouwproces een uniek proces is. Het grote verschil tussen rouwen bij kinderen en volwassenen is vooral zichtbaar in het feit dat volwassen het vermogen en de levenservaringen hebben om langdurig met hun rouw bezig te zijn en hier op hun manier aan kunnen werken. Kinderen missen dit vermogen nog en hebben de levenservaring niet om hier constant mee aan de slag te gaan. Hierdoor zie je dat veel kinderen in stukjes rouwen; het ene moment lijkt het alsof er niets aan de hand is en het volgende moment stelt het kind veel vragen en is hij/zij erg verdrietig. 

 

Een angst of negatief zelfbeeld wordt als gevolg van een verliessituatie erg makkelijk ontwikkeld als je je kind niet kunt geven wat hij/zij op dat moment nodig heeft. Soms zie je ook dat kinderen hun ouders helemaal niet lastig willen vallen met hun proces en proberen ze alles zelf op te lossen. Als dit niet lukt dan kan je kind er veel last van ervaren op verschillende gebieden en is het lastig om als ouder het kind hetgeen aan te bieden wat hij/zij nodig heeft. 

Soms ervaart het kind dat een ouder/verzorger er te dichtbij staat en wil hij degene niet “lastig’ vallen met hetgeen wat hem dwars zit. Het is dan verstandig om hulp in te schakelen zodat je kind de hulp en ondersteuning krijgt die nodig is op dat moment. 

 

Merk je dat jouw kind veel last ervaart van een verliessituatie en zou je graag wat hulp willen om je kind te helpen? Neem dan vrijblijvend contact met me op!

Reactie schrijven

Commentaren: 0